Gustave viert verjaardag met gidstocht

46 Shares

Historische verjaardag met Gustave Min

Gustave Min, een vriend van velen onder ons Mechelaars. We kennen deze jongeman als bezieler en acteur van Studio Belle Epoque en Mysterieus Mechelen. Gustave vierde dit jaar in april zijn 20ste verjaardag, en dat wou hij vandaag, weliswaar wat later, met enkele mensen nog is overdoen met een historische wandeling.

Stadswandeling verjaardag Gustave Min

Vrijdag, klokslag twee uur hadden we afgesproken aan het beeld van Opsinjoor, vlak naast dienst toerisme in de Hallestraat. Een locatie die Gustave niet zomaar had gekozen, want dit is ook de plaats waar alle gidstochten doorheen de stad vertrekken.

Gids loodst jarige en gasten door een stukje Mechelen




Gustave heeft een liefde voor de stad, dat kunnen we niet onder stoelen of banken steken. Dagelijks snuffelt hij in boeken en tijdschriften, onverwijld op zoek naar verborgen historische verhalen uit Mechelen. Om zijn gasten extra te verwennen had hij stadsgids Marc Bellon uitgenodigd om een korte maar gezellige historische wandeling op te luisteren.

Marc kent intussen Mechelen maar al te goed, dat kan ook niet anders want als stadsgids, loodst hij intussen meer dan tien jaar toeristen over Mechelse pleinen en straten.

Gustave stelde ons intussen aan elkaar voor, en ontkurkte de fles voor het onvermijdelijke natje, wat hoort bij een verjaardag. Eenvoudig, meer moet dat niet zijn. Toch even zeggen dat Gustave en zijn moeder Sylvie, alweer prachtig uitgedost waren. Een ander toch wel gekend persoon in de stad is Lode Melis en zijn echtgenote Lidwina, en Marie-Louise die op haar respectabele leeftijd van 81, steeds paraat is om een wandeling te maken. Even voorstellen, Lode is de auteur van het geschiedenisboek De Piemel van Napoleon’ en ‘De Kuren van de Keizer’, zijn eerste boek.

Enkele regendruppels dwongen ons richting stadhuis, alwaar de verhalen over dit prachtige historische gebouw, de bovenhand namen. In dit korte verhaal ga ik niet alle historische waar- of onwaarheden en wetenswaardigheden beschrijven, niet omdat ze onbelangrijk zijn, maar meer omdat ik de sfeer van wat mensen samen doen liever wil illustreren.

Een historische tocht met start in Laag-Mechelen

Ok, een beetje geschiedenis leert ons dat wij aan het Stadhuis en op de Grote Markt, in het Laag-Mechelen staan. Dat wist ik eerlijk gezegd nog niet, en dus zijn we weer iets wijzer geworden. Dat Hertogen onze stad een ‘diamant’ noemden, omdat Mechelaars destijds door zijn scheepvaart en ‘stapels’, de prijs van de vis konden bepalen voor de toenmalige Nederlanden. Dat Mechelen vroeger een bos was, en later 12 van de mooiste stadspoorten in Europa had, die helaas, en hoe kreeg hij het in zijn kop, door keizer Napoleon tot gruis verpulverd zijn.

Met tonnen verhalen nam Marc ons bij de arm, aangevuld door Gustave en Lode.. Een mooie samenwerking tussen stadsgids en kunst- en geschiedenis kenners. We bleven intussen stilstaan bij ons Margareta van Oostenrijk. Ja, wees nu eerlijk, je kan deze prachtdame toch niet zomaar voorbijlopen. Of ze nu wel of niet op haar plaats staat, daar kunnen we nog jaren over discussiëren, maar als ze zou weten dat ze nu uitkijkt op drie prachtige gebouwen, dan denk ik niet dat ze het ons kwalijk zal nemen.

De uil brengt het beste in mensen naar boven

Hij staat er nog maar enkele dagen, ‘De Grote Vivisector’ van kunstenaar Johan Creten. Zeg maar gewoon ‘De Uil’, want dat is het drie meter hoge bronzen kunstwerk dat tussen de Sint-Romboutskathedraal en het Postgebouw, het vroegere stadhuis’ is geplaatst. Mechelaar Lode Melis, bracht een mooie aanvulling op Gustave zijn verjaardagswandeling. Niemand begrijpt vooralsnog niet wat deze ‘slimme uil’ met onze stad gemeen heeft.

Of Lode de ‘Kuren van de Keizer’ had, daar hebben we het raden naar, maar met zijn korte lezing, aan de voet van ‘de uil’ werd het verhaal achter dit kunstwerk alleen maar versterkt.

‘In oude kathedralen,
van gotisch glas gebouwd,
liggen dode kardinalen
hun vriendinnen te beminnen
in steen en brons en goud.
en wijze uilen dalen neer,
zo grijs als lood
met de echo van verhalen
die de vorsten hun vertellen
nog eeuwen na hun dood’

Oh ja, toch nog even vermelden dat Lode de tekst gehaald heeft uit de cd Tegenland van Boudewijn De Groot en Lennaert Nijgh.

Intussen is wat ik deze week bij de officiële inhuldiging van dit beeldhouwwerk al had gezegd, waarheid. Scholieren, jongeren en toeristen wisselden regelmatig van plaats voor een onvergetelijke selfie of foto van onze nieuwste gevleugelde inwoner. Gaat deze uil nu jeugd en kunst vereeuwigen ?

Adam en Eva bezorgden Gustave een leuke verjaardag

We zetten onze verjaardagstocht verder, en belanden in de majestueuze Sint-Romboutskathedraal. Ook dit is weer zo’n plekje waar je niet zomaar aan voorbij kan gaan. Leidraad brengt ons naar de met pracht verheven preekstoel, een mooi stukje kunst, “een beeldverhaal dat de gewone eenvoudige katholieke mens, die in de hemel wou komen, en geen bijbel kon lezen, toch kan begrijpen”.vertelt onze stadsgids.




De eikenhouten preekstoel vertelt het verhaal van jawel, Adam en Eva in hun aards paradijs. Op vraag van Gustave, begaven we ons naar de achterste regionen van de kathedraal, dit tot grote vreugde van hem, hier werden schilderijen en kunstwerken tot in de kleinste details onderzocht en besproken. Leuk om te zien, hoe mensen met kennis van geschiedenis, maar toch ieder met een eigen mening, zich ten volle kunnen inleven, en elk voor zichzelf een verhaal tevoorschijn tovert.

Als afsluiter bracht gids Marc op de Ijzerenleen en de Grootbrug, nog een uiteenzetting van verhalen uit vervlogen tijden. Intussen was compagnon Eric Horckmans het selecte groepje komen vervoegen. De historische wandeling werd met zicht op het Dijlepad beëindigd. gustave, bedankt in naam van iedereen. Op zo’n momenten ken je je vrienden, vrienden die er zijn op momenten als deze.

Tekst en foto’s Verschueren Eddy

46 Shares

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.