Maanrock Mechelen 2016

Maanrock Jubileum editie 20 jaar

De jubileum editie van 20 jaar Maanrock is vrijdagavond van start gegaan. Het nog steeds gratis muziekfestival in de Mechelse binnenstad werd op gang gebracht op de Ijzerenleen.

Ik heb mijn toegangsbandje Frontstage afgehaald, al moet je je daar niet teveel bij voorstellen hoor. Alvorens ik de Ijzerenleen betreden kon moest iedereen en dus ook ik (begrijpelijk) de controleposten passeren. Het liep allemaal zeer vlot en behulpzaam.

Vibe Dj mocht de spits afbijten met toch wel goed dansbare muziek. Dat merkte ik al snel bij het met mondjesmaat toekomende publiek, die al snel niet konden weerstaan aan de opzwepende beats, en met zwierende heupen en armen in de lucht het terrein voor het Feestpodium betraden.Maanrock-Mechelen-2016---Feestpodium

Leuk uitgedoste mensen van CM en Oorgasme overhandigden de toekomende feestvierders gratis oordopjes en informatie. Het blijft met de uitspuwende decibels dan ook raadzaam om deze dingen in je oren te plaatsen, een verwittigd man is er altijd twee waard zegt het spreekwoord.

Ik was zo te zien nog wat vroeg gearriveerd want alle foodtrucks en eetkramen waren nog volop hun goederen aan het uitstallen. Één standhouder viel me direct op, jawel het waren zowaar Nederlanders met een frietkraam

Rik, Rik en Femke, drie supervriendelijk mensen maken naar eigen zeggen andere frietjes dan anderen. Las Fritas prijkt bovenaan de caravan, hmm… klinkt toch een beetje Spaans, daar wou ik meer over weten.

Deze mooie grote aardappelen komen rechtstreeks en vers van de leverancier. Nadat ze netjes schoongemaakt zijn, maar niet geschild, worden ze pas gesneden wanneer ze voor de eerste keer gefrituurd worden, zo blijven ze supervers onze aardappeltjes” zegt Rik en Rik

Mechelen-Maanrock-2016---FoodtrucksLas Fritas mag je wel een klein bedrijfje noemen, de zaak is van Rik zijn zus. Buiten deze grote Amerikaanse caravane beschikken zij nog over twee Citroën oldtimer busjes, en als top of the bill een bejaarde Amerikaanse schoolbus, waarmee zij grotendeels te vinden zijn in Nederland, maar ook steeds meer in België en Duitsland, maar evenzeer in Italië. Logistiek weet Rik te vertellen is het steeds een grote uitdaging.

Zoals ze hier liggen zit er nog heel veel vocht in, waardoor ze geen slappe frieten worden, maar lekker crispy. De schil verwijderen we niet, dat maakt dat na het frituren de frieten een heerlijk knapperig korstje hebben, we noemen ze in Nederland dan ook “Luie wijven friet” weet Rik mij zoals een echte Hollander het doet, smakelijk te vertellen.

Een nachtmens ben ik niet, over de donkere gedeelten voor het Feestpodium kan ik dan ook niets over vertellen, maar er zullen allicht andere mensen zijn, die hier meer kunnen over zeggen. Dat het een topavond geweest is, daar twijfel ik niet aan met Gloria Boateng en Snap!, die me deden terugdenken aan vervlogen tijden, maar toch goeie foute muziek.

Maanrock---Mechelen---2016----KinderstraatMen heeft me alvast in mijn linker, of was het nu rechteroor gefluisterd, dat er iets van een 12 000 dol enthousiaste mensen op de eerste dag de kasseien hebben betreden, en dat is lang niet slecht.

Zaterdag waren de eergoden gelukkig ook de tweede dag van Maanrock goedgezind. Deze tweede dag had ik me voorgenomen om mijn verslag live neer te pennen, dat spaart wat werk achteraf, en geeft me meer tijd om die duizenden foto’s te selecteren.

Nog voor de decibelswerden losgelaten rond 17 uur, ben ik even langsgelopen langs de Kinderstraat op de Ijzerenleen. Het was daar druk, maar niet superdruk. Was het de warmte, of omdat er geen wekelijkse markt was, wie zal het zeggen, ondanks dat, toch veel lachende kindergezichten, of wenende omdat mama of papa er een eind aan maakten.

Maanrock-Mechelen-2016-SjarabangIk verplaats me naar het Cultuurplein om kennis te maken met het theater van de mensen van Sjarabang. Theater op een ludieke manier met een bende enthousiaste mensen, met of zonder beperking, ze doen het toch maar, chapeau !. Het talrijk aanwezige publiek smaakte alleszins de grappen en grollen van Sjarabang, en er werd duchtig gelachen, en dat is ook de bedoeling van Sjarabang, mensen aan het lachen brengen.

Intussen vond het optreden plaats van Pothamus, de winnaars van Maanrock rally 2015. Hier galmen de decibels vanaf het Groot Podium over de Grote Markt. Liefhebbers van deze muziek gingen uit de bol, en genoten van de muziek van onze Mechelse rockgroep, die het een hele uitdaging vonden om op het Groot Podium te mogen optreden.

Maanrock-Mechelen-2016-PothamusKen jij Ella Ray, ik niet tot ik haar zag en hoorde optreden. Op de Botermarkt stonden alvast een honderdtal mensen van diverse leeftijden, die gezellig mee neurienden of dansten op de muziek, koppeltjes die mekaar stevig vasthielden, … De supervriendelijke Ella Ray en haar groep, afkomstig uit Anwerpen en omstreken, hebben mij alvast kunnen bekoren

Ik kon het dan ook niet nalaten om met deze frille jonge artieste een babbel te doen.

Een aantal jaren geleden heb ik ook al gespeeld met een band, maar dat was geen lang leven beschoren. Het is pas nu dat ik met deze band een eerste debuutplaat “Reveries” heb opgenomen en net hebben uitgebracht in België. Dit nummer hebben we voorgesteld in Café Mombasa in Borgerhout, en nu vandaag te horen op Maanrock. Het genre muziek dat wij brengen is grotendeels soul, afgewisseld met jazz en gospel” vertelt Ella

Het was de eerste keer dat Ella optrad in Mechelen, en zegt ze zelf, ze vond het heel leuk, gezellig publiek, maar super warm, en dat kan ik beamen.

De meeste leden van de band zijn vast, Maanrock-Mechelen-2016-Ella-Raymaar soms moet er wel is gewisseld worden door omstandigheden, maar dat blijkt geen probleem. Ella doet dit uit passie voor muziek, de passie die ze mee gekregen heeft van haar grootmoeder die op de planken stond als operazangeres. In het dagdagelijkse leven heeft ze een job als iedereen, maar vooral in het weekend is het één en al liefde voor muziek.

Deze combinatie geeft me de vrijheid om de muziek te maken die ik zelf wil maken, en de nummers te schrijven die ik zelf wil schrijven, en dat stelt me gelukkig. De combinatie tussen werk en mijn zangcarriére is een mooie mix. De nummers die ik breng heb ik helemaal zelf geschreven, waar Jan Willems (toetsen) samen met mij de nummers heeft gearrangeerd” vertelt de goedlachse Singer-songwriter Ella.

Op mijn vraag of zij ook muziek idolen heeft, vertelde ze me prompt Lianne La Havas, bekend van de song “Unstoppable” en Melanie De Biasio, onze Belgische trots, allemaal artiesten die je zeker moet horen. Maar ook Gregory Porter staat in haar Hall of Fame. Zo zie je maar dat Ella een fervent fan is van Jazz met een uitgesproken liefde voor Soul.

Haar agenda blijkt al goed gevuld, met onder andere een optreden op de Cultuurmarkt te Antwerpen, 10 september Monk Café in Brussel en op 23 september in Mortsel, het begint dus aardig te lopen voor Ella.

Ella heeft prachtige muziek, en ik moet eerlijk toegeven, het is ook nog is een mooie verschijning. Die mannen toch hé .. Bedankt Ella !

Als we voor het Feestpodium staan, dan betekent dat voor Team Marmelade ook echt feest. Hun enthousiasme en rondgehuppel op het podium, betoverde de fans en nieuwsgierigen. Luid geroep, dans en luidkeelse zang zorgden voor een speciale sfeer.

Ik verplaats me richting Groot Podium om mijn oor te luisteren te leggen bij de Idiots. Al goed dat k mijn oordopjes in de oren had gepropt, dit was echt wel nodig bij dit optreden. Bij het maken van de foto’s frontstage werden mijn haren bijna de lucht ingetild. Maar goed ieder zijn meug, voor de liefhebbers, en die waren er zeker, liep het optreden zoals verwacht.

Mechelen-Maanrock-2016---A-Linn-ThingIk verplaats me intussen richting Botermarkt, en het valt me op hoe weinig volk er zich op de Grote Markt bevindt. Ja, de echte reden zullen we nooit weten, maar het komt goed, ik voel het

Op ons nieuwste plein aan de Koolvliet was het intussen al goed volgelopen voor het optreden van singer-songwriter Lien Schoeters en band R Linn Thing. Ook hier weer een jonge artieste met Mechelse roots.. Lien bediend het klavier als een topartieste, met zo nu en dan een stukje gitaar. Nummers als “Your House” en “Lift a Stone” zijn maar enkele prachtnummers die door het publiek werden meegezongen, en in gedachten opgenomen.

Alles draait rond de artiesten, maar op de achtergrond van dit gebeuren zijn er ook een honderdtal mensen die achter de schermen meehelpen om dit muziekfestival in goede banen te leiden.

Één van deze is Café Malvine uit onze deelgemeente Heffen. Café Malvine is een initiatief dat komt vanuit de Concertband Heffen, die beschikken over een oud en authentiek zaaltje, gebouwd in retrostijl, en waar sinds de jaren vijftig niets meer aan verbouwd is. We spreken hier van zaal Gretry in het dorpscentrum van Heffen.

Aangezien deze toch wel prachtige zaal, met een unieke akoustiek, meer leeg stond dan gebruikt,  kwam de ploeg van Café Malvine op het idee om hier maandelijks optredens te organiseren.

Onze missie is vooral om lokaal Mechels talent een kans te geven. Lien Schoeters, die daarstraks een prachtig optreden ten tonele gebracht heeft, met haar band A Linn Thing was trouwens onze eerste artieste die in zaal Gretry de kans gekregen heeft, en dus hier haar debuut gemaakt heeft. Aan het rijtje van starters mogen we ook nog Dunia aan toevoegen. Het is ook zo dat wanneer we een gekend artiest op ons podium brengen, we steeds trachten om een aankomend Mechels talent, tijdens het voorprogramma in de picture te plaatsen” zegt intitiatiefnemer Ward Bosmans

De mensen achter de schermen van Café Malvine zijn allemaal vrijwilligers, dit heeft een extra voordeel dat we de ticketprijzen laag kunnen houden, zodat cultuur voor iedereen bereikbaar wordt. Als je weet dat een ticket nauwelijks meer kost dan elf euro, en dat je daarvoor zelfs gekende artiesten als Tom Helsen (zanger-muzikant), An Nelissen (actrice), Bert Kruismans (stand-upcomedian), … op het podia ziet verschijnen, dan is er weinig reden om het niet te proberen” vertelt Ward verder.

De eerste zondag van september is er in zaal Gretry, voor de eerste maal een Singer-songwriter Sunday, waar opkomend talent aan singer-songwriters hun eerste stappen in de showwereld kunnen zetten. Ik heb ooit ook een optreden bijgewoond in zaal Gretry, en ik moet toegeven, het zaaltje heeft karakter, het straalt iets uit. Ik kan het alleen maar aanbevelen om zeker is een evenement bij te wonen, en durf wedden dat je zeker terugkomt.

Mijn arme zwetende voeten begonnen te smeken naar wat rust, maar ik moest doorgaan om mijn schema te kunnen volgen.

Maanrock-Mechelen-2016-Team-MarmeladeTijd voor de Compact Disc Dummies, dit was een slechte timing van mezelf. Drummen als vee dat werd samengedreven door een smalle gang, richting Ijzerenleen. Aangekomen op het plein, een mensenmassa om u tegen te zeggen. Ok, dan maar een beetje duw en trek werk, met de hoop dat ik op het verhoog kon staan.

Na nog eens twintig minuten mij excuseren om door te mogen, had ik eindelijk de trappen bereikt. Maar het plezier was van korte duur, de trap om naar boven te gaan was aan de andere zijde, dus terug. Dat was de enige optie, het Feestpodium bereiken was niet doenbaar. Aan de ingang aangekomen ving ik weer bot, “het platvorm is vol meneer”, sorry weet de security me te melden

Ja, dan maar door de menigte de uitgang zoeken, en tijdens mijn lijdensweg tussen bezwete lichamen, enkele foto’s trachten te maken van de Compact Disc Dummies.

Plots terug verse lucht, dat deed deugd. Ik vervolg mijn weg richting Groot Podium voor Admiral Freebie. Hier gelukkig wat meer ruimte, maar toch enkele duizenden feestvarkens.

Ik voelde het dit zou een topper worden voor mijn eerste Maanrock frontstage. Ik noem het een mix tussen Country en Rock ‘n Roll, ik zal wel fout zijn. Misschien omdat dit twee genres zijn die me liggen, maar zo klonk het in mijn intussen zwaar mishandelde oren.

Maanrock-Mechelen-2016---Admiral-FreebeeAh,man …dit zijn rasartiest zoals ik ze graag zie en hoor. Ik betrap mezelf tijdens het fotograferen dat mijn foto’s bewogen zijn. Zou het misschien kunnen dat ik te enthousiast was, en me liet meeslepen door de muziek en de menigte, die volledig uit de bol ging.

Lekker swingend, de zweetdruppels vlogen uit de haren van de zanger, richting publiek. Een drukkend warme avond, spotlights, en een volledige inzet van Admiral Freebie, toverden de intussen volgepropte Grote Markt om tot één grote zweetdouche.

Ik was dolblij dat ik deze groep heb kunnen bereiken, dit was anders een gat in mijn cultuur gebleven.

Hier hield ik het voor bekeken, dit was gezien mijn leeftijd, buiten mijn comfortzone. Moe maar voldaan trok ik huiswaarts omstreeks 23 uur, met een tussenstop op de Vismarkt. Het was een snelle tussenstop want de ober melde om 23.15 dat ze gingen sluiten. Ja misschien waren de mensen ook moe gevochten, ik weet het niet .

We zijn zondagmorgen,  de zonnestralen turen door mijn rolluiken, die op zomerstand staan. Alles kraakt en doet pijn, toch sta ik alweer in de startblokken om ten aanval te gaan voor de laatste dag van het feestbeest Maanrock.

K3 naar Mechelen, dit was een schot in de roos voor Maanrock. Ik had van thuis uit om 12.40 al even de webcam vanaf onze Sint-Rombouts Kathedraal gecheckt, en ja jawel, er stond al een grote menigte te wachten op hun idolen.

Ikzelf dacht, ik ga omstreeks 13.30, want ik wou natuurlijk ook Klaasje, Marthe en onze Hanne live horen en zien. Dat had ik beter niet gedaan, ik had vijftien minuten nodig om van het Vleeshouwersstraatje naar het Groot Podium te slenteren, maar ik ben er net op tijd geraakt. Anderen hadden minder geluk, voor de veiligheid werden na een tijdje toegangen afgesloten. Zoveel volk had ik nog nooit bij elkaar gezien …

Maanrock---Mechelen---2016---Zondag----K3K3, het blijft toch een commerciële machine, maar wat zijn ze goed. Ik hoef het eigenlijk niet te schrijven dat duizenden fans en nieuwsgierigen uit hun dak gingen. Bij K3 zou je denken, leuk voor de kinderen, ja natuurlijk, de kinderharten klopten sneller dan normaal, maar ook de ouderen deden hun best om alle songs mee te zingen, al was het hier en daar een beetje schuchter rondkijken, want het mocht niet te hard opvallen dat de jeugdjaren hun stempel hadden gedrukt. Kinderhoofdjes op de schouders van papa, stegen her en der boven het publiek uit.

Ergens diep in mezelf, betrapte ik me erop dat ik de liedjes ambtshalve begon mee te zingen. Ja waarom niet, andere papa’s en mama’s droegen zelfs de K3 regenboogkleuren, wat een gekke wereld toch, maar geef toe beter zo.

Onze drie toppers moet ik zeggen zijn al goed op elkaar ingespeeld, en weten het publiek goed naar hun hand te zetten. Waar zijn die handjes, armen zwaaien, een halfuurtje hits en meezingers, mooi ingestudeerde danspassen, netjes getimed, klinken over het historische plein. Afsluiten deden Marthe, Klaasje en Hanne met “Tienduizend luchtballonnen”, een bisnummer zat er helaas niet in. Zo snel als de drie meisjes gekomen waren, zo snel waren ze ook weer weg.

Tijd om rond te snuisteren tussen de talrijke foodtrucks aan het postgebouw. Wat hoor ik daar in de verte, Barry White, Bee Gees, op naar het Feestpodium, want daar leek het me leuk, ik had me beter ergens een hoverboard geleend voor die km verplaatsingen. En ja inderdaad, ik had het juist, Ronny de dj van dienst deed me terugdenken aan mijn voorbije twintig jaar als dj op feesten, fuiven en Radio Reflex. Nostalgie ten top …

Discobar Ronny, niet de piepjonge dj die je verwacht achter de muziekinstallatie, maar een man van iets oudere leeftijd, met zonnehoed. Of het publiek het kon smaken, wat denk je zelf ? Deze man, wellicht met veel ervaring toverde het plein voor het Feestpodium om tot een Feestplein. Ja het kan nog steeds, jong en oud vermaakten zich op muziek uit de jaren zestig, zeventig en tachtig.

Intussen had ik me verplaatst naar het platform, deels om een mooi overzicht te krijgen op het gebeuren, maar ook om wat te schuilen onder de grote parasols. En daar was het bewijs dat iedereen zich amuseerde, met “Paloma Blanca” van The George Baker Selection bracht Ronny zowaar een polonaise op gang, leuk toch ?

Maanrock-Mechelen-2016---Mega-MindySuperheldin en kleurrijke uitgedoste Mega Mindy, had intussen de Grote Markt alweer doen vollopen.  De liedjes afkomstig uit de veel bekeken Ketnet televisie programma’s, werden alweer duchtig meegezongen. Voor onze allerkleinsten blijft Mega Mindy, een topper.

Het Klassiek podium in het Hof van Busleyden, had ik nog niet kunnen bezoeken. Ik heb dan toch maar even tijd vrijgemaakt om een kijkje te gaan nemen in het Hof van Busleyden.. Reeds van ver klonk de muziek van het Mechels Harmonie Orkest door de Merodestraat. Dat het Klassiek podium veel bijval vindt was te merken aan de massa volk. Zowel jong als oud hadden zich al dan niet in de schaduw een plaatsje gezocht.

Bekende maar ook minder gekende nummers klonken als een klok langs het historische gebouw van het Mechels museum. Het applaus na ieder nummer toont dat het publiek het klassieke gedeelte goed vond. Opvallend was wel dat toch ook heelwat jonge mensen naar deze klassieke muziek komen luisteren.

Op het grasveld hadden ouders met kinderen gezellig plaatsgenomen. Een jong, en toch wel verliefd koppeltje, sprak me spontaan aan om een foto van hen te maken. Waarom ook niet, ook dat is Maanrock, mensen samenbrengen.

Intussen was het wachten op een ander icoon in de Vlaamse showbusiness, Willy Sommers. Dit optreden mocht niet ontbreken in mijn weekend Maanrock. Het kan ook niet anders, want Willy was in onze jonge tijd, ons idool. Affiches en posters prijkten toen op de slaapkamer van mijn vrouwtje.

Willy Sommers, de man die we voor het eerst hebben ontmoet in Discotheek De Toekomst in Putte. Daar wisten ze toen al dat hij het nog ver zou brengen als Vlaams tieneridool, Willy stond dan ook geregeld op de planken in Putte, toen nog het uitgaanscentrum, maar vandaag vergane glorie. Waar is de tijd ?

En ja hoor, ook vandaag nog weet hij het publiek met oude en nieuwe songs, aan het dansen te krijgen. “Zeven Anjers, Zeven Rozen”, een meezinger van formaat, de sjaals en kartonnen bordjes met “I Love Willy Sommers” werden duchtig heen en weer gewiegd, en waar mogelijk deed men alle moeite om in beeld te komen.

Laat de zon in je hart” of zoals Willy het zelf op het podium zei, kijk wat een mooie zon vanaf de Sint-Romboutstoren. Als er een dak stond boven de Grote Markt, dan was dat er zeker vanaf gegaan. Na 40 jaar op het podium, blijft Willy populair en geliefd bij zijn publiek, zover zelfs dat hij ook vandaag kon vragen

Van wie is dit rode broekje ?” Niemand dus, dan maar van de gelegenheid gebruik maken om het aangezicht vrij te maken van zweetdruppels, en ja hoor, het broekje belandde in het publiek. Wie de gelukkige was weet ik niet, maar iemand zal er zeer tevreden mee geweest zijn.

Wat een sfeer, wat een enthousiasme, jawel hij kan het nog. Willy Sommers is een blijver, en weet je, het heeft hem gepakt dat het Mechelse publiek zo enthousiast heeft meegedaan, en dat weet ik uit goede bron.

Willy bedankte, met bijna tranen in de ogen, één van de gebarentolken, die het ganse muziekfestival het beste van zich gegeven hebben, om ook deze mensen te kunnen laten meegenieten. Volgend jaar zien we Willy op Mechelen Schlagert, ik ben er zeker van dat de Nekkerhal weer op zijn kop zal staan.

En hop, voldaan van de prachtige show van Willy Sommers, trekken we alweer richting voor Soul’Art. Hip-Hop en Soul nummers klonken over de Ijzerenleen. Deze groep uit Mechelen en Vilvoorde kon met Nederlandstalige, maar ook hun Franstalige en Engelstalige hits scoren bij het talrijk opgekomen publiek. Deze leuke groep, die de omstaanders weten bezig te houden, hebben er intussen ook al een toernee op zitten door België. Lang ben ik niet gebleven voor Soul’Art, want een ander rasartiest wou ik koste wat kost zien op het Groot Podium.

Paul Michiels of Polle Pap, hebben we nogal gezien op vorige edities van Maanrock, maar de man uit Heist op den Berg, blijft me toch steeds bekoren met zijn prachtige muziek. Reeds van bij de eerste noten had hij het publiek op zijn hand. We kennen zijn genre, het is meeslepend, tot in de puntjes verzorgd. Paul, is ondanks zijn leeftijd, hij noemt zichzelf “een oude vent” nog steeds een krak op het podium, veelzijdig, zonder scrupules, en een klein teder vaderhartje..

Maanrock-Mechelen-2016---Paul-MichielsGraag verwees hij terug naar het televisieprogramma “Liefde voor Muziek”, waar hij met andere collega’s artiesten toen goede herinneringen aan overhield. Paul Michiels bracht zowaar een nummer van Ian Thomas, iemand waar hij zo fier op is dat we dit talent hebben in ons kleine landje.

Paul Michiels hij weet het te brengen, zijn meeslepende hit Changes, zijn mondharmonica en synthesizer momenten, de connectie met zijn uitstekende bandleden, …The Way to your Heart, we kennen het allemaal uit de geschiedenis van Soulsister, grijs gedraaid, maar vandaag nog oh! zo populair.

Dat hij bescheiden blijft, toont hij bij een vraag aan het publiek “Mag ik van jullie een nummerke zingen van Sonny & Cher ? Dat mag toch hé ?” Natuurlijk mocht dat, “I got you Babe” weliswaar in een herwerkte eigen versie, zoals we Paul kennen.

Ik kan er nog enkele A4 bladen aan toevoegen, maar dat zou beginnen vervelen. Als primeur geeft Paul Michiels ons allemaal een cadeau, met een nummer dat hij naar eigen zeggen pas volgend jaar zal uitbrengen, een nummer waar zelfs nog geen demo van bestaat, “Don’t have from that Rain”. Paul sluit af met een nummer van wijlen David Bowie, het nummer dat hij eveneens gebracht heeft in “Liefde voor Muziek”, een programma waar hij blijkbaar toch goede herinneringen aan heeft overgehouden.

Even omhoog kijken zegt Paul, wijzend naar de hemel, het publiek volgt! “daar hoog in de hemel, dat kleine vlekje, daar ontmoeten David Bowie en Toots Thielemans elkaar, hoe schoon kan dat zijn”, “Let’s Dance

Weet je Paul, ik ben stillaan ook een oude vent, want ik heb gezien wat ik wou zien. Voor mij was deze jubileum editie van Maanrock, een topper. Ik heb rondgehost van het ene podium naar het andere, al wandelend gegeten  en gedronken, maar wat ik vooral aan deze Maanrock hebben overgehouden, zijn veel nieuwe vrienden, toffe mensen die ik heb leren kennen.

Ik heb ook politiemensen anders leren kennen, mensen die hun job deden om ons te beschermen, de vrijwilligers die zich dag en nacht hebben ingezet, de reinigingsdiensten die ervoor zorgden dat alles de dag erna terug netjes was. Allée ik ga waarschijnlijk nog veel mensen vergeten zijn, maar allemaal verdienen ze een pluim voor het fantastische werk.

Ik keer huiswaarts, maar het feest is nog niet gedaan. Nog tal van andere topartiesten volgden de rest van de avond elkaar op, waarvan Level 42, zonder twijfel de topact zal geweest zijn op dit enorme verjaardagsfeest. Meer dan 110 000 mensen, bijna zoveel als alle inwoners van onze stad, namen drie dagen lang het stadscentrum in …

Bedankt allemaal om dit te lezen. Volgend jaar als het God belieft, ben ik er weer.

Hieronder een selectie van foto’s van Maanrock. Alle 826 foto’s hier te bekijken

Maanrock Mechelen 2016